W wieku 26 lat, w 1808 roku, Eugeniusz wstąpił do seminarium. Trzy lata później, 21 grudnia 1811 roku, przyjął święcenia kapłańskie. Od razu zaczął działać na rzecz ubogich, organizując grupy dla młodzieży i głosząc misje w lokalnym języku prowansalskim, co było wówczas nietypowe. Rozumiał, że aby dotrzeć do ludzi, trzeba mówić ich językiem i być blisko nich, a nie tylko w kościelnych murach.

W 1816 roku, w swojej rodzinnej miejscowości, Eugeniusz założył Zgromadzenie Misjonarzy Prowansalskich, które później przyjęło nazwę Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej (OMI). Jego misją było docieranie do najuboższych i głoszenie im Ewangelii. Zgromadzenie szybko rosło, a jego misjonarze dotarli do Kanady, Afryki, Azji, a nawet do dalekiej północy, stając się globalnym ruchem niosącym pomoc.

W 1837 roku Eugeniusz został biskupem Marsylii. Pomimo zajmowanego stanowiska, nigdy nie zapomniał o swojej misji pomagania najuboższym. Podczas epidemii cholery w 1835 roku (przed objęciem biskupstwa) osobiście pomagał chorym, co zyskało mu szacunek i podziw. Zmarł 21 maja 1861 roku, pozostawiając po sobie potężne dziedzictwo – Zgromadzenie Oblatów, które dziś działa w ponad 60 krajach, kontynuując jego pracę. Jego życie to dowód na to, że prawdziwe zmiany zaczynają się od odwagi i serca otwartego na drugiego człowieka.